Styczeń 1972 – ukazuje się pierwszy artykuł na temat planowanej na Kielecczyźnie inwestycji – wielofunkcyjnego gmachu dla Teatru im. St. Żeromskiego.

Sierpień 1974 – rozpoczęto wyburzenia w rejonie Palcu Moniuszki i ówczesnej ulicy Krynicznej.

21 kwietnia 1975 – zapada decyzja o pozwoleniu na budowę. Projekt tzw. „Nowego Teatru” wykonał mgr inż. Daniel Olędzki i grupa specjalistów gdyńskiego „Miastoprojektu”. Pracami budowlanymi kierował z ramienia Kombinatu Budownictwa Miejskiego Jerzy Dziedzic, wystrój wnętrz zaprojektował Andrzej Grabiwoda, a płaskorzeźby i artystyczne detale wykonał Adam Wolski. Zakończenie inwestycji planowano na 1980 rok – jubileusz 35 - lecia powojennego wznowienia działalności Teatru im. Stefana Żeromskiego.

1976 – powstaje Społeczny Komitet Budowy Teatru.

1980 – zamiast spodziewanego otwarcia „nowego teatru” następuje wstrzymanie prac z powodu gwałtownego kryzysu politycznego i gospodarczego.

Maj 1992 – oddanie do użytku części „C” obiektu, zawierającej Salę Kameralną im. T. i I. Byrskich, przejęcie inwestycji przez władze miasta, powołanie zakładu budżetowego Urzędu Miasta „Centrum Kultury – Kielce”. Dyrektorem zostaje Andrzej L. Ruciński.

Grudzień 1992 – uchwałą Rady Miasta następuje połączenie z Miejskim Ośrodkiem Kultury i przemianowanie na Kieleckie Centrum Kultury. Dyrektorem Naczelnym pozostaje Andrzej L. Ruciński, zastępcą – Jarosław Łysek.

27 stycznia 1996 – oddanie do użytku i uroczysta inauguracja działalności dużej sceny KCK.

Grudzień 2002 – zamknięcie budowy Kieleckiego Centrum Kultury.

Grudzień 1992 – połączenie Centrum Kultury – Kielce i Miejskiego Ośrodka Kultury – powstaje Kieleckie Centrum Kultury, którego Dyrektorem Naczelnym zostaje Andrzej L. Ruciński.

Maj 1993 – do gmachu przy Placu Moniuszki wprowadza się Filharmonia im. O. Kolberga, powstaje Galeria Malarstwa AW. Funkcjonują ośrodki filialne: Osiedlowy Klub Kultury „Ziemowit”, Ośrodek Młodzieżowy „Zameczek”, Ośrodek Pracy Twórczej „Wietrznia”.

Czerwiec 1993 – w KCK powstaje miesięcznik kulturalno – artystyczny „IKAR” którego pierwszy numer ukazuje się we wrześniu 1993, / redaktor naczelny Longin  Kaczanowski /,siedzibę swoją w KCK znajdują stowarzyszenia: Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Stowarzyszenie Repatriantów „Zabużanie”, Towarzystwo Miłośników Lwowa.

1 września 1993 – działalność w KCK rozpoczyna Scena Autorska – Studio Henryka Jachimowskiego.

Październik 1994 – pierwszy koncert symfoniczny na dużej scenie KCK, pozostającej jeszcze w stanie surowym.

30 maja 1995 – Amfiteatr „Kadzielnia” przekazany zostaje Kieleckiemu Centrum Kultury.

1995 – organizacja koncertów estradowych na dużej scenie – Ryszarda Rynkowskiego, Grzegorza Turnaua.

27 stycznia 1996 – uroczysta inauguracja działalności dużej sceny. Teatr Wielki – Opera Narodowa wystawia „Halkę” Stanisława Moniuszki w inscenizacji Marii Fołtyn. Scenografię spektaklu przygotowała Jadwiga Jarosiewicz, choreografię – Janusz Józefowicz. W roli Halki wystąpiła Tatiana Zacharczuk, Jontka – Krzysztof Bednarek.

Styczeń – luty 1996 – Kieleckie Dni Kultury – przegląd dokonań kieleckich artystów, ukazujący jednocześnie skalę możliwości gmachu Kieleckiego Centrum Kultury.

3 kwietnia 1996 – powstanie Rady Promocyjnej KCK, Prezesem zostaje Witold Zaraska. Rada miała za zadanie „wspierać finansowo poczynania programowe KCK”.

Grudzień 1996 – uchwałą Rady Miasta powstaje Wydawnictwo Kieleckiego Centrum Kultury.

Kwiecień 1997 – uchwałą Rady Miasta do KCK zostaje jako filia przyłączony Dom Harcerza w Białogonie.

14 lutego 1998 – premiera pierwszej produkcji własnej KCK – „Strasznego Dworu” Stanisława Moniuszki w inscenizacji i reżyserii Marii Fołtyn. Kierownictwa muzycznego podjął się Szymon Kawalla, przygotowania choreografii – Przemysław Śliwa, scenografię zaprojektowała Jadwiga Jarosiewicz. W spektaklu wystąpiła orkiestra i chór Państwowej Filharmonii im.O.Kolberga w Kielcach oraz balet Kieleckiego Centrum Kultury.

4 grudnia 1999 – premiera przedstawienia muzycznego „Ania z Zielonego Wzgórza” w reżyserii Józefa Skwarka, w obsadzie widowiska znaleźli się aktorzy kieleccy – Anna Skaros, Ewa Józefczyk, Edward Kusztal oraz tancerze Kieleckiego Teatru Tańca.

22 stycznia 2000 – premiera opery baśniowej Engelberta Humperdincka „Jaś i Małgosia” w reżyserii Tadeusza Piszka i oprawie plastycznej Doroty Wijas.

Wiosna 2000 – na bazie Rady Patronackiej KCK powstaje Towarzystwo Przyjaciół Kieleckiego Centrum Kultury. Prezesem zostaje Witold Zaraska.

20 kwietnia 2002 – jubileusz dziesięciolecia działalności Kieleckiego Centrum Kultury, uświetniony wykonaniem przez artystów Państwowego Teatru Opery i Baletu ze Lwowa opery Giuseppe Verdiego „Nabucco”.

Lipiec 2003 – Dyrektorem Naczelnym Kieleckiego Centrum Kultury zostaje mianowana Magdalena Kusztal.

14 marca 2004 - otwarcie Galerii Sztuki Współczesnej "WINDA"