Festiwal
Ideą festiwalu jest tworzenie przestrzeni wielokulturowego dialogu poprzez prezentację różnorodnych odmian współczesnego teatru i dramaturgii krajów europejskich. Festiwal, w zamierzeniu, jest platformą spotkań profesjonalistów i miłośników teatru, a przyświeca mu misja szeroko rozumianej integracji kultury europejskiej i środowiska teatralnego. Przede wszystkim jednak stwarza widzom miasta i regionu sposobność poznania istotnych spektakli.
Tegoroczna edycja festiwalu odbędzie się 12-26 października 2025 roku.
Bilety na spektakle grane w Kieleckim Centrum Kultury można nabyć/odebrać najpóźniej na godzinę przed spektaklem w kasie teatru przy ul. Sienkiewicza 32.
Opis
Spektakl rekomendowany dla widzów od 16. roku życia.
Spektakl zawiera sceny przemocy, w tym przemocy wobec zwierząt.
W nowej produkcji Yana Ross bierze na tapet esej „Rozważmy homara” amerykańskiego pisarza Davida Fostera Wallace’a (1962–2008), który w fundamentalny sposób kwestionuje naturę ludzką. W swoich tekstach Wallace porusza jedne z najbardziej drażliwych i niewygodnych tematów współczesnego społeczeństwa: empatię, wychowanie dzieci, intymność, nieporozumienia i schyłek antropocentryzmu.
„Chcemy zachęcić widzów do przemyślenia swoich zasad etycznych i moralnych, a jednocześnie zwrócić uwagę na społecznie akceptowane szare strefy, które podajemy w wątpliwość. Bardzo pomocna w tworzeniu spektaklu była również ważna książka Susan Sontag „Widok ludzkiego cierpienia”, mówi Yana Ross.
Yana Ross uwypukla momenty niesamowitości, wyostrzając je i przekształcając w jedną ze swoich strategii poetyckich w spektaklu. Działają one jak „zawieszony” obraz na ekranie – nienaturalnie spowolniony i irytująco drgający, zakłócający płynność narracji i zmuszający do spojrzenia na to, co się dzieje, z innej perspektywy.
Alma Braškytė, menufaktura.lt
Yana Ross w walce o prawa zwierząt (homary, podobnie jak litewskie raki, wrzucane są do wrzącej wody żywe) wykorzystuje humor, w bezpośredni sposób angażując widzów na sali. (…) Teatr, kino i literatura XXI wieku nie mają już cierpliwości, chcą szybkiego efektu, dlatego nie wahają się uderzyć widza w głowę, i zrezygnować z „arystotelesowskiego, liniowego myślenia dramaturgicznego”.
Jūratė Visockaitė, Literatūra ir menas
Język: litewski (napisy w jęz. polskim oraz angielskim)
Teatr Żeromskiego
Więcej informacji na stronie teatrzeromskiego.pl