Mężczyzna siedzi na kanapie z głową w dłoniach, wyglądając na przygnębionego, podczas gdy starsza kobieta obok niego je z miski. Tło stanowi drewniana boazeria. Po prawej stronie pojawia się żółty baner z tekstem festiwalu.

Festiwal

Ideą festiwalu jest tworzenie przestrzeni wielokulturowego dialogu poprzez prezentację  różnorodnych odmian współczesnego teatru i dramaturgii krajów europejskich. Festiwal, w zamierzeniu, jest platformą spotkań profesjonalistów i miłośników teatru, a przyświeca mu misja szeroko rozumianej integracji kultury europejskiej i środowiska teatralnego. Przede wszystkim jednak stwarza widzom miasta i regionu sposobność poznania istotnych spektakli.

Tegoroczna edycja festiwalu odbędzie się 12-26 października 2025 roku. 

Bilety na spektakle grane w Kieleckim Centrum Kultury można nabyć/odebrać najpóźniej na godzinę przed spektaklem w kasie teatru przy ul. Sienkiewicza 32.

Opis

W II akcie występuje światło o zwiększonej częstotliwości migania.
Spektakl zawiera wulgaryzmy.

„Tęsknię za domem” to opowieść o trudnych powrotach do domu, o problemach dojrzewających w cieniu nieobecności, o ucieczce, odpowiedzialności i cenie osobistego sukcesu. To wnikliwa i pełna czułości refleksja o rodzinie dotkniętej skutkami transformacji ustrojowej. Radosław B. Maciąg, autor i reżyser wywodzący się z podradomskich Pionek, na podstawie własnych doświadczeń kreśli wielopokoleniowy obraz mieszkańców post-robotniczego miasta, próbujących odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

To jest sztuka chwilami okrutnie zabawna, więc na widowni rozlegał się śmiech. Wybuchał jednak z absolutnej ciszy, dającej pewność, że „Tęsknię za domem” każe tym ludziom dostrzec na scenie siebie, swoich bliskich, może sąsiadów. Portretując dom staczający się w beznadzieję, a rozpaczliwie łaknący dobra, Radosław Maciąg podstawił nam lustro. Zobaczyliśmy w nim siebie – pokracznych, małych i małostkowych, a przecież godnych chociaż odrobiny czułości.(…) Radosław Maciąg nazywa „Tęsknię za domem” gorzkim, brutalnie szczerym listem miłosnym do najbliższych. Podobnie wybrzmiewa radomskie przedstawienie, bo jest o wielu rzeczach, ale najbardziej o miłości. A może raczej czymś w rodzaju miłości, co chwyta za serce i szkli oczy łzami. Wspaniały oczyszczający seans.

Jacek Wakar, jacekwakar.pl

„Tęsknię za domem” to wypowiedź o stanie ducha i kondycji psychicznej polskiego społeczeństwa początkowej fazy XXI wieku, która to wypowiedź, jak się wydaje, długo dojrzewała i czekała na swój tak satysfakcjonujący wyraz w polskim teatrze. (…) Zespół aktorski gra znakomicie. Kwestie wypowiadane na scenie, zapewne poddane wnikliwej interpretacji i analizie psychologicznej w czasie prób, wprowadzają dynamicznie i płynnie w kolejne fazy dramatycznego przebiegu. Na uwagę zasługują wszystkie aktorki i wszyscy aktorzy zaangażowani w projekt. 

Feliks Platowski, Teatr

Język: polski (napisy w jęz. angielskim)

Po spektaklu odbędzie się spotkanie z twórcami i twórczyniami.

Teatr Żeromskiego

Więcej informacji na stronie teatrzeromskiego.pl