Grafika. Plakat spektaklu tanecznego. Na niebieskim tle po lewej stronie zdjęcie tańczącej pary baletowej. Mężczyzna stoi w rozkroku z rękami uniesionymi do góry na boki. Tancerka trzyma go w pasie. Ma nogi ułożone jak do szpagatu. Obok napis: Carmen i Bolero Ballet Opera Sofia.

SOFIA OPERA BALLET
CARMEN SUITE & BOLERO

Zapraszamy Państwa na przepiękny spektakl w  którym utalentowani artyści Opery Narodowej i Baletu SOFII przekażą publiczności ocean miłości i  piękna!

„Carmen Suite”  
Rodion Schedrin – Georges Bizet

       Balet Opery w Sofii prezentuje słynne dzieło „Carmen-Suite” kompozytora Rodiona Schedrina – wspaniałą interpretację genialnej muzyki Georges’a Bizeta. Balet „Carmen-Suite” powstał specjalnie dla wielkiej rosyjskiej baletnicy Mai Plisetskiej, choreografem i reżyserem jest Alberto Alonso, a jego premiera odbyła się w Teatrze Bolszoj w kwietniu 1967 roku.

      Alberto Alonso ​​to choreograf, który potrafił wystawić „Carmen” w inny, nietradycyjny sposób, uciekając od ckliwego pseudohiszpańskiego stylu klasyki baletu spełniając swoje twórcze marzenie na prośbę primabaleriny Mai Plisetskiej. O Mai Plisetskiej Alberto Alonso powiedział, że jest stuprocentową Carmen – prawdziwym uosobieniem buntu i nieprzejednania. Sama Maya Plisetska w wywiadach przyznawała, że ​​była to dla niej rola jej życia; coś więcej – wniosła w to przesłanie polityczne: bohaterka jest symbolem wolnej osobowości, prowadzącej fatalną walkę z ówczesną władzą. Transkrypcji muzycznej na tematy opery dokonał kompozytor Rodion Szczedrin, który pracował nad partyturą z niesamowitą pasją. Udało mu się osiągnąć prawdziwą wirtuozerię w przekazie poprzez muzykę najdrobniejszych niuansów psychologicznych wielkiej opery i noweli Prospera Mérimée. W ten sposób poruszająca fabuła Mérimée i głębia uczuć z opery Bizeta nabrały w suicie baletowej akcentu filozoficznego. „Carmen” to niezwykła kwintesencja namiętnych emocji i silnych charakterów, wyrażonych poprzez piękną muzykę i treść krótkiej powieści.   

„BOLERO”
Maurice Ravel

    Kompozytor napisał muzykę w 1928 roku i stała się ona jego najpopularniejszym dziełem. Rytm jest stopniowo przyspieszany i wyznaczany przez werbel, który powtarza tę samą figurę rytmiczną w 24 uderzeniach, 169 razy, czyli w sumie 4056 uderzeń. To właśnie ta rytmika prowokuje wielu choreografów do „czytania” tej muzyki na najróżniejsze sposoby. Wspomnijmy o wspaniałej choreografii Maurice’a Béjarta do inscenizacji BOLERO z Mayą Plisetską.

   Dla Zespołu Baletowego Opery w Sofii muzykę choreograficzną  stworzył Włoch Fredy Franzutti w trakcie walki z pandemią. Jego podstawowa koncepcja była taka, że ​​tancerze baletowi nie dotykają się w żadnym momencie tańca, co w ówczesnym czasie wymuszała skomplikowana sytuacja związana z pandemią i sprowokowała choreografa do poszukiwania nieoczekiwanych rozwiązań ruchowych. Ten nieoczywisty przekaz sceniczny do dziś wzbudza  wielkie zainteresowanie i aplauz widzów. Pomimo, że użyto nowych, niekonwencjonalnych środków przekazu to niespotykany magnetyzm i energia kompozycji Ravela nabrały jeszcze większej mocy.